𝐈𝐧 𝐑𝐨𝐞𝐦𝐞𝐧𝐢ë 𝐥𝐞𝐞𝐫𝐝𝐞 𝐢𝐤 𝐢𝐞𝐭𝐬… 𝐳𝐨𝐧𝐝𝐞𝐫 𝐝𝐚𝐭 𝐢𝐤 𝐡𝐞𝐭 𝐝𝐨𝐨𝐫𝐡𝐚𝐝.

We deelden elke dag soep uit aan kinderen die dagelijks nauwelijks genoeg hadden.
Voor hen was die ene kom het verschil
tussen honger en gevuld zijn.

Voor mij voelde het vanzelfsprekend.
Gewoon onderdeel van de missie.
Tot God me later liet zien
hoe weinig ik ervan had begrepen.

Want een jaar daarna begon Charis Bible College.
Koophuis.
Hypotheek.
Voltijd studie.
Een stap in geloof, maar financieel zwaar.

Ik logeerde in Almere.
Ik keek op mijn rekening.

En zag:
geen boodschappen vandaag.
Geen avondeten.
Alleen de soep die een medestudent had meegenomen
en had gezegd dat ik mocht hebben.

Ik zei tegen God:
“𝘐𝘴 𝘥𝘪𝘵 𝘩𝘦𝘵 𝘥𝘢𝘯?
𝘐𝘬 𝘷𝘰𝘭𝘨𝘥𝘦 𝘜𝘸 𝘭𝘦𝘪𝘥𝘪𝘯𝘨… 𝘦𝘯 𝘥𝘪𝘵 𝘪𝘴 𝘸𝘢𝘵 𝘰𝘷𝘦𝘳𝘣𝘭𝘪𝘫𝘧𝘵?”

En Hij fluisterde terug:
“𝐉𝐞 𝐡é𝐛𝐭 𝐞𝐭𝐞𝐧.
𝐇𝐞𝐛 𝐈𝐤 𝐌𝐢𝐣 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐚𝐚𝐧 𝐌𝐢𝐣𝐧 𝐛𝐞𝐥𝐨𝐟𝐭𝐞 𝐠𝐞𝐡𝐨𝐮𝐝𝐞𝐧?”

Toen viel het kwartje.
Dezelfde soort soep.
Maar een compleet andere les.

In Roemenië gaf ik uit overvloed.
In Almere ontving ik uit afhankelijkheid.
Daar leerde ik dankbaarheid.
Echte dankbaarheid.
Voorziening in het kleine.
Zijn trouw in details.
Had ik toen geweten wat ik nu weet…
ik had anders naar die soep gekeken.

👉 Volg mij voor meer inspiratie en onderwijs via Kingdom Updates: