Geen compromis - wanneer een boek je hart begint te spiegelen 

Afgelopen jaar leidde de Heilige Geest mij naar 
𝘋𝘦 𝘎𝘦𝘦𝘴𝘵𝘦𝘭𝘪𝘫𝘬𝘦 𝘔𝘦𝘯𝘴 van 𝐖𝐚𝐭𝐜𝐡𝐦𝐚𝐧 𝐍𝐞𝐞.

Elke keer als ik het boek oppakte, 
raakte het precies dát stuk in mij dat God wilde aanraken.

Soms lag het weken onaangeroerd op tafel
en toch sprak het weer, precies op het juiste moment.

Onlangs kwam er opnieuw zo’n zacht duwtje.
Dit keer richting 𝘕𝘰 𝘊𝘰𝘮𝘱𝘳𝘰𝘮𝘪𝘴𝘦 van 𝐊𝐞𝐢𝐭𝐡 𝐆𝐫𝐞𝐞𝐧.
Een boek dat ik ooit kreeg bij mijn doop.

Ik lees het nu voor de derde keer.
Maar elke keer vanuit een andere laag van mijn hart.
- De eerste keer was ik onder de indruk van wat God door één leven heen kan doen
- De tweede keer (na Charis Bible College) las ik kritisch mee met de theologie.

Nu lees ik met mijn 𝐡𝐚𝐫𝐭.
Ik herken zijn verlangen om gehoorzaam te zijn.
Zijn worsteling met roeping.
De spanning van het starten van een bediening.
Het eerlijke gesprek met God over wat Hij in zijn hart ervaart.

En als ik eerlijk ben:
ik herken mezelf erin.
Die diepe roep om simpelweg te doen wat Jezus zegt.
De weg van overgave.
De reis waarin Hij niet alleen Redder is, maar werkelijk Leermeester wordt.

Want dát is de plek waar je ontdekt
waarom je hier bent
en welk verhaal God door jouw leven wil vertellen.